Artykuły
Tu odkładamy rzeczy, które nie mieszczą się w jednej recenzji. Las, który pachnie jak wyjazd do rodziny. Biuro, w którym ktoś siedzi nad grą do późna. Sezon spędzony z jedną historią. I ten moment, kiedy postać odzywa się po polsku i nagle cały pokój robi się bliższy.
Las pachnie jak droga do rodziny
Są krajobrazy w grach, które od razu znamy z własnych dróg, kapliczek i mokrych pól.
W polskich biurach świeci się do późna
O ludziach, którzy zostają przy biurku, kiedy miasto za oknem już ucichło.
Jedna gra na całą porę roku
O historiach, które wchodzą jesienią i zostają, dopóki dni znowu nie zrobią się dłuższe.
Kiedy ekran mówi po polsku
O żartach, wahaniu i cieple, które słychać dopiero we własnym języku.
Najczęściej piszemy późno, kiedy herbata już ostygła, a za oknem przejeżdża ostatni autobus. Wtedy łatwiej usłyszeć, co z gry naprawdę zostało. Jeśli masz taki wieczór za sobą i chcesz go komuś oddać, redakcja jest pod adresem [email protected].